Wydawnictwo Akademickie SEDNO » Figa

Powrót

Figa

Wydanie: pierwsze

Planowana data wydania: 2020

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych

Oprawa: miękka

Format: 135 x 210 mm

Liczba stron: ok. 280

ISBN: 978-83-7963-074-5   

Cena brutto: 39,00 zł

Szczegóły produktu

 

„Figa” to lektura intrygująca fabularnie, wielowątkowa, niebanalna, gwarantująca satysfakcję z lektury miłośnikowi literatury „jugosłowiańskiej” lub badaczowi tej literatury, jak i przeciętnemu czytelnikowi. Wydana w 2016 roku kronika rodzinna to jedno z nielicznych dzieł najnowszej literatury słoweńskiej, do przetłumaczenia którego (na język niemiecki, chorwacki i szwedzki) prawa autorskie były sprzedane jeszcze zanim książka powstała.

To głębokie studium pamięci, wydobywania z zapomnienia scen z życia najbliższych. A także potężna dawka wiedzy na temat przemian i wydarzeń historycznych w Jugosławii/Słowenii od lat 50. ubiegłego wieku do dziś, na kartach książki odbijają się echem ważne w historii byłej Jugosławii i Słowenii wydarzenia, m.in. ostatniej krwawej wojny na Bałkanach, masowych wysiedleni, uzyskania niepodległości przez Słowenię. Choć powieść nie epatuje faktami historycznymi, a na plan pierwszy wysuwa się raczej stopniowo odkrywana, nabierająca barw i angażująca emocjonalnie historia rodzinna. 

Narrator, dokonując wnikliwej analizy doświadczeń i kolei losów trzech pokoleń swojej rodziny, wydobywa jednocześnie z zakamarków przeszłości frapujące i wielowymiarowe sylwetki przodków, przełomowe wydarzenia z ich życia i sceny, uczucia, doznania o charakterze osobistym, bardziej intymnym. A wszystko to osadzone zostało w szerokim kontekście społecznym, politycznym i kulturowym byłej Jugosławii i współczesnej Słowenii. Doświadczenia poszczególnych członków rodziny przybliża trzydziestokilkuletni Jadran, nie mniej ciekawa w narracji wydaje się subtelna zmienność punktów widzenia – kilkuletniego chłopca, nastolatka, młodego mężczyzny, ale też wszechwiedzącego sprawozdawcy, czy wtajemniczonego powiernika. Przy czym w każdym przypadku jest to też perspektywa osoby wyjątkowo świadomej i samoświadomej. Narracja nie jest wehikułem, który przenosi w magiczną i beztroską przeszłość, przeciwnie – skazuje na trudne pytania i konfrontuje z trudnymi doświadczeniami.